Na een kerkdienst kwam een vrouw aarzelend naar me toe. “Mag ik je iets vragen?”, vroeg ze. “Geloof je in leven na de dood, of doen jullie moderne theologen daar vandaag niet meer aan?” Ze had zichtbaar moed moeten verzamelen om de vraag te stellen. In haar diepbruine ogen las ik een stil verdriet.
“Absoluut,” antwoordde ik. “Ik geloof in leven na de dood. Als u wilt, kan ik u zelfs een prachtig verhaal vertellen. Heeft u een paar minuten de tijd?” We namen plaats en ik deelde met deze vrouw mijn ervaring over de bijna-doodervaring die mijn leven in 2004 diepgaand veranderde.
Na afloop was ze even stil. “Wat fijn dat je me dat verteld hebt,” zei ze toen, “ik weet gewoon niet hoe ik je moet bedanken. Mag ik je een knuffel geven?” Dat mocht. Telkens als ik haar daarna terugzag, herinnerde ze me aan wat ik haar had verteld. Het was dankbaar te zien hoe het delen van mijn ervaring haar, als weduwe, had geholpen om het verlies van haar man na vele jaren een plekje te kunnen geven.
Bevreemdend moment
Bijna-doodervaringen (BDE) blijven mysterieus en controversieel, zelfs in een tijd waarin wetenschap en spiritualiteit steeds meer hand in hand lijken te gaan. Ondanks inspanningen van medische experts zoals cardioloog Pim van Lommel en neuroloog Steven Laureys om het taboe te doorbreken, blijft het een onderwerp dat je niet zomaar even op een verjaardagsfeestje bespreekt. Dat neemt niet weg dat een bijna-doodervaring een levensveranderende gebeurtenis kan zijn. Alleen al omdat je de wereld plotseling door andere ogen beziet.
Ik herinner me nog hoe ik uit het raam van het ziekenhuis keek en alle auto’s zag racen door de nacht. Een gedachte flitste door mijn hoofd: “Waar gaan al die mensen naartoe?” Het was een bevreemdend moment, waarop het me plotseling opviel hoezeer de hele wereld in een haast leek te zijn verwikkeld.
Krachtig, overweldigend en vol overtuiging
Na wekenlang in isolement te hebben doorgebracht en nauwelijks daglicht te hebben gezien, werd ik door mijn man in een rolstoel door de ziekenhuistuin gereden. Tot mijn verbazing stond alles in bloei. De lente was aangebroken. Het was als het betreden van een andere wereld. Niet slechts een paar blaadjes aan de bomen – nee, ik aanschouwde en voelde de kracht van het leven dat uit elke knop losbarstte, en ik hoorde een kakofonie van vogelgezang. Alles was een groot wonder. Op dat moment beloofde ik mezelf: “Dit is hoe ik ook wil leven, zo krachtig, zo overweldigend en vol overtuiging.”
Transformatie
Bijna-doodervaringen kunnen een diepgaande transformatie teweegbrengen. Hierdoor ga je de wereld op een volledig nieuwe manier ervaren. De verbondenheid met bepaalde mensen kan vervagen, net als de interesse in alledaagse dingen en hobby’s, die plotseling oppervlakkig lijken. Ik stond daar voor het raam en vroeg me af: wat is het doel van dat alles? Waar haasten we ons eigenlijk naartoe?
Wisseling van perspectief
Na een bijna-doodervaring keer je terug naar de aarde. Weliswaar weer met twee voetjes stevig op de grond, maar niet langer als dezelfde persoon. Je zou het kunnen vergelijken met een wisseling van perspectief. En niet zelden voelen mensen die zijn teruggekeerd, plots een heel sterke en krachtige missie om iets significants bij te dragen aan deze wereld. Om de wereld een stukje beter achter te laten dan je erin bent gekomen.
Duidelijk teken
Onlangs bezocht ik de studio van het tv-programma De Nachtzoen om te praten over mijn boek ‘Geworteld in verbinding‘, maar misschien ook over iets anders. Daarom bad ik dat als het de bedoeling zou zijn dat ik over mijn bijna-doodervaring zou praten, ik een duidelijk teken zou krijgen.
Omdat ik een te vroege tijd had doorgekregen, duurde het nog even totdat de opnamen zouden starten. Terwijl ik in de wachtruimte wachtte, raakte ik in gesprek met een jonge non die ook een van de gasten was. Ze begon uit zichzelf te vertellen over het onderzoek dat ze deed naar BDE. Dit onderwerp was volgens haar in Duitsland al redelijk uit de taboesfeer geraakt door de nauwkeurige informatie die erover wordt bijgehouden.
Geen toeval
Dat kon geen toeval zijn, bedacht ik me. Dit was het teken. Maar hoe vertel je in tien minuten over een moment dat je leven voorgoed veranderd heeft? Ik dacht nog eens terug aan die diepbruine ogen van de weduwe die haar man had verloren. En aan de ruisende bomen waaruit het leven barstte; aan de zwermen vogels in de lucht. En ik begon te vertellen, als ode aan het leven. ✩
Benieuwd naar mijn BDE? De aflevering werd uitgezonden in het tv-programma De Nachtzoen (NPO/EO) op dinsdag 20 augustus 2024. Je kunt het hier herbekijken.
Deel je ervaring
Heb je zelf een BDE ervaren? Voel je vrij om in antwoord op dit bericht je reactie te delen. Misschien kan jouw ervaring voor iemand anders wel hét verschil maken.
: Bijna-doodervaring: mijn verhaal in De Nachtzoen
Geef een reactie