We geloven misschien graag dat we de realiteit objectief waarnemen, maar klopt dat wel? Hoe we de mensen om ons heen en de wereld zien, wordt grotendeels bepaald door de vooroordelen die we koesteren. Een oude parabel vertelt over een wijze bij de stadspoorten, zijn ogen geopend voor een waarheid die voor anderen verborgen bleef.
Omzoomd door het geroezemoes van het leven zat de wijze in de schaduw van de eeuwenoude muren. Een man passeerde en vroeg hem: “Vertel eens, wat voor mensen wonen er in deze stad? Zijn ze goed of slecht?” De wijze antwoordde met een wedervraag: “Vertel me eerst eens over de stad waar je vandaan komt, wat voor mensen wonen daar?” De man begon zich te beklagen over de slechtheid, wreedheid en het egoïsme van de mensen in zijn stad. “Dezelfde mensen wonen hier”, zei de wijze.
Later benaderde een andere man de poort. Hij stelde dezelfde vraag. De wijze gaf hetzelfde antwoord: “Wat voor soort mensen wonen er in jouw stad?” Deze man antwoordde: “Ik heb veel vrienden in mijn stad; de mensen daar zijn goed en vriendelijk.” De oude man zei: “Je zult hier dezelfde mensen vinden.”
Onze overtuigingen vormen onze realiteit
Deze simpele parabel, gedeeld door Michael Laitman PhD via LinkedIn, biedt een dieper inzicht in hoe onze gedachten en overtuigingen onze realiteit vormen. We denken vaak dat we de realiteit objectief waarnemen, maar dat is bedrieglijk. Hoe we naar anderen en de wereld om ons heen kijken, hangt grotendeels af van de bril waardoor we kijken. Of anders gezegd: van onze perceptie.
Als we altijd maar kritisch en wantrouwend zijn en vooral oog hebben voor het negatieve, dan is dat het voornaamste dat we zullen zien. Maar wat als we nu eens zouden kiezen om door een andere lens te kijken? Als we proberen om het goede in anderen en de wereld om ons heen te zien, dan zal dat positieve veranderingen met zich meebrengen.
Het is een simpel, maar krachtig principe: wat we uitstralen, trekken we aan. Wanneer we liefde, vriendelijkheid en mededogen uitstralen, zullen we deze eigenschappen ook in anderen beginnen te zien. Dan effenen we de weg naar innerlijke vrede en krijgt ons leven als het ware een goddelijk randje.
“En, broeders en zusters, richt je gedachten op alles wat waar, eerlijk, heilig, vriendelijk, mooi en goed is. (..) Dan zal de God van de vrede bij jullie zijn.”
Filippenzen 4:8
Dat betekent niet dat we het negatieve negeren of ontkennen, maar eerder dat we ervoor kiezen om ons te richten op het positieve en zo een verschil te maken in onze omgeving.
Zelfreflectie en introspectie
De kracht van perspectief schuilt niet alleen in het zien van het goede in anderen, maar ook in zelfreflectie en introspectie. Als we met haat of vijandigheid te maken krijgen, is het makkelijk om anderen de schuld te geven. Maar stel je eens voor dat we in plaats daarvan de moed hebben om naar binnen te kijken en te onderzoeken hoe onze eigen acties en houding bij hebben gedragen aan deze situaties?
Ruimte maken voor zelfreflectie opent de deur naar groei en verandering. Wanneer we durven te kijken naar onze eigen minder mooie kanten, kunnen we leren om met meer liefde, begrip en empathie in het leven te staan. Dat verrijkt niet alleen ons eigen leven, maar ook dat van de mensen om ons heen. Zo dragen we uiteindelijk bij aan een mooiere en liefdevollere wereld.
Alle goeds voor vandaag!
Geef een reactie