Geloven: een goddelijke uitdaging

Geloven in deze tijd is een goddelijke uitdaging. Religies hebben niet altijd meer de beste papieren. Hoe vaak worden ze niet geassocieerd met geweld of terrorisme? Weer anderen beweren dat geloven achterhaald is, dat de wetenschap uiteindelijk alle antwoorden wel zal vinden.

Geheel onbegrijpelijk zijn die gedachtegangen niet. De geschiedenis leert inderdaad dat waar religies vervlochten raken met politieke ideologieën en een totalitair systeem worden, het vaak gruwelijk misgaat. En als je de Bijbel louter leest als wetenschappelijke encyclopedie om de volledige werkelijkheid te verklaren, verzand je al snel op een dood spoor.

De zekerheid der dingen die men hoopt

“Wat betekent geloven voor jou?” Dat is de vraag die ik onlangs voorgelegd kreeg door het magazine Maria van de montfortianen. Een spannende, maar ook wezenlijke vraag. In een wereld vol onbegrip en misverstanden zet ze ons weer even stil bij waar geloven nu werkelijk om draait. In de Hebreeënbrief, meestal toegeschreven aan de apostel Paulus, staat het zo verwoord:

“Het geloof nu is de zekerheid der dingen die men hoopt, en het bewijs der dingen, die men niet ziet.”

Hebreeën 11, 1

De woorden “zekerheid” en “bewijs” maken het wat lastig. We associëren die al snel met wetenschappelijke bewijzen. Maar net zo min als de wetenschap kan bewijzen dat God bestaat, kan ze bewijzen dat God niet bestaat. Dat betekent dus dat wetenschappers meestal een soort wetenschappelijk agnosticisme omarmen: de vraag of er een hogere macht bestaat laten ze buiten beschouwing; daarover kunnen ze geen uitspraken doen.

Maar Paulus verwijst niet naar studies, rapporten of wiskundige formules. Nee, hij heeft het over een ander soort bewijs: een innerlijke zekerheid.

Zekerheid en bewijs

De zekerheid van wat men hoopt duidt op de innerlijke overtuiging van een hoop die nog geen werkelijkheid is. Een realiteit die nog niet voor ogen is. Hoe kun je daar dan zo zeker van zijn? Omdat je met heel je hart gelooft dat die hoop op een dag werkelijkheid zal worden. Je proeft de tekenen ervan; je ziet het voor je, je leeft er als het ware naartoe.

Het bewijs der dingen die men niet ziet verwijst naar onze innerlijke belevingswereld. Soms voelt hoop die nog niet tastbaar is, ver weg. Dan wandelen we schijnbaar alleen over onze pelgrimsroute en lijkt onze weg bezaaid met stenen. Maar op andere momenten komt die hoop ons plotseling heel dichtbij Dan is het net alsof we plots een knipoog van boven krijgen. En dan vatten we weer moed om onze weg te vervolgen.

Hoop doet leven

Een oudere dame stuurde me een foto van een kleurrijke zwerfsteen. Die ochtend had ze zichzelf gedwongen een wandeling te maken in het stadspark van Antwerpen. Door de coronacrisis had de vrouw zich al vele maanden afgesneden gevoeld van haar dierbaren, en steeds vaker vroeg ze zich af of het nog zin had haar bed uit te komen. Tot ze tijdens haar wandeling op een houten bankje die steen zag liggen. Ze bukte zich en maakte een foto. HOOP, stond er in fraaie letters op de steen geschilderd. Letters die haar plots deden beseffen wat ze dreigde te verliezen: het geloof in een wereld van hierna-beter.

Pelgrimsroute

Geloven is verder kijken dan wat voor ogen is. Geloven plaatst je wereld in een ander perspectief. Het opent je ogen om verder te zien dan de materiële werkelijkheid; het opent je hart om te omarmen wat nog niet zichtbaar is. De apologeet C.S. Lewis verwoordt het als volgt:

“Ik geloof in het christendom zoals ik geloof dat de zon is opgekomen – niet alleen omdat ik het zie, maar omdat ik daardoor al het andere zie.”

C.S. Lewis

Geloven gaat dieper dan weten of bewijzen; het is een manier van zien. En juist daarom laat het zich maar moeilijk achter de voordeur terugdringen. Geloven is geen passieve hobby maar een werkwoord. Het is als een persoonlijke pelgrimsroute. Een weg van ernstig zoeken, soms van blijdschap en hoop, soms van beproevingen en twijfel, maar altijd een pad van een toewijding dat zich vertaalt in Liefde. Want hoe klein(geestig) wij mensen soms ook zijn, er is iets groters waarnaar wij op weg zijn.

Foto door Charl Durand op Pexels.com

Gepubliceerd door Kelly Keasberry

Kelly Keasberry (1975) studeerde theologie aan de Universiteit Utrecht, gevolgd door Wereldreligies & Interreligieuze Dialoog en Journalistiek, beide aan de KU Leuven. Ze werkt als journalist voor het Vlaamse christelijke opinieblad Tertio en gaat als freelance predikant voor binnen diverse kerken in België en Nederland. Samen met haar man Joost en vier zonen woont ze in Antwerpen.

3 gedachten over “Geloven: een goddelijke uitdaging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: