“Slechte mensen lenen dingen van anderen, maar ze geven nooit iets terug. Goede mensen geven graag dingen weg, zij weten wat liefde is.”
Psalm 37:21
Mijn kat Sanjo en ik delen dezelfde voordeur, maar veel merk ik daar niet van. ’s Nachts zwerft hij onder de zwarte sterrenhemel, overdag is hij God weet waar. Elke ochtend verschijnt hij even—hooguit twee minuten—om te eten. Aaien laat hij zich niet. Meestal negeert hij zijn voer, tenzij het van een peperduur merk is. En dan verdwijnt hij weer, tot zijn maag opnieuw knort.
De paradox van het nemen
Zo is het ook met mensen. Sommigen ontvangen met dankbaarheid, terwijl anderen nooit genoeg lijken te hebben. De paradox is dat wie alleen neemt zonder te geven, vaak achterblijft met een gevoel van leegte. In plaats van naar binnen te kijken en het innerlijke werk te doen dat echt geven mogelijk maakt, leggen ze de schuld bij de gever. Maar ware vervulling komt niet door te verzamelen, maar door te delen.
Geven is een levenshouding
In de natuur zien we dat alles in voortdurende circulatie is. Water dat stilstaat, bederft. Maar water dat stroomt, verfrist en geeft leven. Zo is het ook met geven en ontvangen. Jezus zelf zegt:
“Het is zaliger te geven dan te ontvangen.” (Handelingen 20:35).
En in Lucas 6:38 lezen we:
“Geef, en er zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, geschudde en overlopende maat zal men in je schoot geven.”
Geven is niet slechts een daad, het is een levenshouding. De Bijbel moedigt ons aan om te geven met een blijmoedig hart:
“Laat ieder geven zoals hij in zijn hart besloten heeft, niet met tegenzin of uit dwang, want God heeft lief wie met vreugde geeft.” (2 Korintiërs 9:7).
Ware vreugde en zegen groeien niet door op te potten, maar door te laten stromen. Geven is geen verlies, maar een manier om alle zegeningen die we ontvangen door te geven en te laten vermenigvuldigen.
De uitnodiging tot geven
Wanneer we geven vanuit een mindset van overvloed, beseffen we dat liefde geen bezit is, maar circulatie. Niets krijgt zijn volle waarde als het niet wordt gedeeld. Door liefde te geven, openen we ons hart—en juist daardoor worden we zelf ontvankelijk voor liefde. En wanneer we onze kostbare tijd schenken, ontvangen we vaak meer terug dan we ooit hadden durven denken.
Laat deze veertigdagentijd een oefening zijn in vrijgevigheid. Geef je tijd, je aandacht, je liefde—niet uit plicht, maar uit vreugde. Want in het geven wordt het leven zelf zichtbaar. En zoals stromend water altijd in beweging blijft, zal wat je geeft op een of andere manier weer bij je terugkeren, misschien zelf overvloediger dan je had verwacht.
Geven vraagt ook om balans
Toch kan er maar Een de ultieme Schenker zijn. Verder heeft alles op aarde grenzen, en dat geldt ook voor onze menselijke capaciteit om te geven. Want hoe verhouden we ons tot mensen die alleen maar nemen? Een terechte vraag, want in sommige relaties is de balans zoek. Soms ontstaat een patroon waarin de één geeft en de ander alleen maar neemt. Voor de gever leidt dat onvermijdelijk tot een lege tank—het uitputten van reserves die er al nauwelijks meer zijn. En degene die neemt? Zal die ooit echt tevreden zijn?
Vrijgevigheid betekent niet dat je eindeloos moet blijven geven aan wie alleen neemt. Liefdevol geven vraagt om balans. Wordt geven een last in plaats van een vreugde, dan is het tijd om grenzen te stellen. Geef niet uit schuldgevoel of verplichting, maar vanuit een bewuste keuze. Soms is het meest liefdevolle wat je kunt doen, iemand leren om zelf verantwoordelijkheid te nemen. Ware vrijgevigheid komt niet voort uit uitputting, maar uit overvloed—en die kun je alleen behouden door ook goed voor jezelf te zorgen.
Geniet van een stralende dag & take care ❤️🩹
Geef een reactie