Je bent niet alleen

Een wereld om voor te leven

“Een van de belangrijkste dingen die je op deze aarde kunt doen, is mensen laten weten dat ze niet alleen zijn.” Het is een citaat van de Amerikaanse schrijfster Shannon L. Adler, dat ik scrollend over mijn timeline tegenkwam. En dat me tot nadenken stemde.

Dat we met elkaar verbonden zijn, is op zich niets nieuws. De Bijbel getuigt ervan, evenals het ecosysteem waarvan we deel uitmaken. Toch leven we vaak alsof het anders is. Veel van de crises van onze tijd – polarisatie, eenzaamheid, milieuschade, verlies aan biodiversiteit – hebben één bron: het verlies van verbinding. Met onze Bron, met elkaar, met de aarde en met onszelf.

Onderling verbonden in het grote kunstwerk dat Aarde heet

Je bent niet alleen. Het is een zinnetje waar we elkaar steeds opnieuw aan moeten herinneren. Paus Franciscus noemde dat in zijn encycliek Laudato Si’ een ecologische bekering: het besef dat alles met alles samenhangt in het gemeenschappelijk huis dat Aarde heet.

Maar die boodschap klinkt niet voor iedereen hetzelfde.
Voor wie eenzaam is of rouwt, is het troostend: je staat niet alleen in wat je meemaakt. Er zijn anderen die deze weg ook gaan. Mensen die je kunnen dragen.
Maar voor wie zich graag terugtrekt op zijn eigen eilandje, is het een boodschap die knelt en schuurt. Niet alleen zijn betekent immers ook: rekening moeten houden met anderen. Je woorden wegen. De gevolgen van je daden overzien. En zo af en toe ruimte geven, zodat anderen kunnen bloeien.

Niet alleen in een overweldigende kosmos

En wat als we dat besef nog ruimer trekken? Dan betekent niet alleen zijn ook dat we deel zijn van een oneindig groter geheel: een kosmos vol sterren en planeten, gedragen door een Schepper die ons bevattingsvermogen te boven gaat. Vanuit dat perspectief wordt elke machthebber een stipje op de kaart van de eeuwigheid. Geen wereld draait om ons alleen. Alles heeft zijn eigen baan, zijn eigen ritme. Elke mens draagt zijn kwetsuren met zich mee, maar ook zijn dromen.

En toch – of juist daarom – kunnen wij elkaar ontmoeten. Elkaar zien. En in de ogen van de ander onze naaste ontdekken. Of zelfs een heel nieuw universum waarvan we het bestaan nooit eerder hadden vermoed.

Je bent niet alleen.
Een besef dat begrenst en verantwoordelijkheid vraagt,
maar juist daardoor een wereld opent om voor te leven.

Een verkorte reflectie verschijnt binnenkort ook in maandblad Reveil.