Een parabel over het belang van diepe wortels, innerlijke kracht en verwondering. Kortom: een verhaal dat het wezen van het leven zelf weerspiegelt. Met dank aan weerbaarheidstrainer Willem Vellema.
In een klein dorpje, omringd door weelderige velden en kabbelende beekjes, stond een oude eik. Deze eik was niet zomaar een boom; hij was de hoeder van het dorp, geworteld in traditie en geschiedenis. Zijn takken reikten hoog naar de hemel, terwijl zijn wortels diep in de aarde groeven.
Boven en beneden
Op een dag kwam een jong meisje, Lina genaamd, naar de eik toe. Ze keek omhoog naar de takken die zich uitstrekten als armen naar de zon en vervolgens naar de wortels die zich een weg baanden door de aarde. “Boom,” zei ze zachtjes, “je groeit zowel naar boven als naar beneden. Vertel me, wat zie je daarboven en wat vind je daarbeneden?”
De eik, die de wijsheid van vele jaren droeg, fluisterde terug met het ritselen van zijn bladeren. “Daarboven,” zei hij, “zie ik de wolken die verhalen vertellen van verre landen. Ik zie de vogels die komen en gaan, en de sterren die ’s nachts fonkelen. Maar daarbeneden, daar vind ik de kracht die mij staande houdt. Ik voel de hartslag van de aarde, de stille liedjes van de kruipende beestjes, en de geheimen die de wereld nog niet kent.”
Leraar
Lina luisterde aandachtig en besloot dat ze net als de eik wilde zijn – sterk en standvastig, maar altijd zoekend naar de schoonheid in zowel de hemel als de aarde. Ze nam zich voor om de wereld om haar heen te begroeten met dezelfde nieuwsgierigheid en verwondering.
En zo werd de oude eik niet alleen een symbool van het dorp, maar ook een leraar voor een jong meisje dat droomde van de verhalen die zowel boven als onder haar wachtten.
Willem Vellema (1954) is initiatiefnemer van Carry On Weerbaarheidstrainingen. Daarnaast geeft hij les in lichamelijke opvoeding, chi gung en meditatie.
Geef een reactie