Vergroot je geestelijke voetafdruk

“Waarom luistert mijn personeel zo slecht?”, klaagde een leidinggevende. In plaats van actief bij te dragen, zaten zijn werknemers tijdens vergaderingen hun tijd uit. Ideeën werden genegeerd, plannen gesaboteerd. “Ik heb het gevoel dat ik veel druk moet uitoefenen om dingen gedaan te krijgen”, verzuchtte de manager. Maar wat hij zich niet realiseerde, was datMeer lezen over “Vergroot je geestelijke voetafdruk”

Is er leven voorbij de gesloten kerkdeuren?

Kerkverlater Inge Bosscha groeide op in een protestantse kerk. Geheel volgens het boekje was ze netjes getrouwd en deed ze haar best om haar man onderdanig te zijn. Zelfs als dat betekende dat hij haar sloeg. Maar toen ze in verwachting raakte, begonnen kerkelijke leringen te wringen. Want daar waar Liefde had moeten wonen, draaideMeer lezen over “Is er leven voorbij de gesloten kerkdeuren?”

Elkaar opnieuw de hand reiken

Mijn schrijftafel kijkt uit op een appartementencomplex. Het bestaat uit drie lagen van zes vakjes, achttien in totaal. In elk vakje wonen één of twee ouderen. Hooguit bij zonnig weer komt er iemand buiten, maar ook dan lijken de bewoners elkaar zoveel mogelijk te negeren, alsof ze bang zijn elkaars privacy te schenden. Het appartementencomplexMeer lezen over “Elkaar opnieuw de hand reiken”

Dankbaarheid als levenshouding

Een man sleepte zich jarenlang met tegenzin naar zijn werkgever. Toen een vriend vroeg waarom hij geen andere baan zocht, antwoordde hij: “Als ik straks met pensioen ben en in Spanje kan overwinteren, dan zal ik gelukkig zijn”. Zover kwam het echter nooit. Nog voordat de man de pensioengerechtigde leeftijd bereikte, stierf hij aan eenMeer lezen over “Dankbaarheid als levenshouding”

Is er leven na de dood? Een parabel

Twee baby’s zitten in de buik van hun moeder. “Geloof jij in een leven na de bevalling?”, vraagt de één aan de ander. “Waarom vraag je dat? Natuurlijk!”, antwoordt de ander. “Er moet wel iets zijn na de bevalling. Misschien zijn we hier wel om onszelf voor te bereiden op dat wat we laten zullenMeer lezen over “Is er leven na de dood? Een parabel”

Compassie als manier van leven

Barmhartigheid, dat was eeuwenlang de kern van het monastieke leven van de fraters in Vught. Maar dat woord zegt steeds minder mensen iets. Daarom werd het vervangen door “compassie”. Het is rond die term dat jonge professionals en de oude fraters elkaar weten te vinden in Kloosterhotel Zin. Compassie als visie: niet alleen goed voorMeer lezen over “Compassie als manier van leven”

Een huisdier zegt meer dan je denkt

Gezinnen worden kleiner, maar het aantal huisdieren stijgt. En die nemen steeds vaker de rol in van een volwaardig gezinslid. Tijdens de eerste coronagolf werden de dierenasiels enerzijds overstelpt met aanvragen, anderzijds werden huisdieren ook vaker het slachtoffer van huiselijk geweld. Want hun hoge aaibaarheidsfactor ten spijt, huisdieren zijn niet alleen maar schattig. Maar alsMeer lezen over “Een huisdier zegt meer dan je denkt”

De kerk van het Grote Gelijk

Geen mooier beroep dan de religiejournalistiek. Maar actie wekt reactie. Tijdens een wandeling ontmoette ik een grijze heer die zich begon te beklagen over de vele brieven die hij naar Tertio had gestuurd. Vergeefse moeite. Twee collega’s weigerden namelijk in te zien “dat de drie-eenheid een gedateerde theologie is, en dat je niemand meer inMeer lezen over “De kerk van het Grote Gelijk”

De innerlijke vrede bewaren

Hoopvol stapt Marc het kantoor binnen om aan een nieuwe week te beginnen. Na dagenlang noodgedwongen te hebben thuisgewerkt, kijkt hij ernaar uit eindelijk weer eens iemand te zien. De eerste die zijn pad kruist, is de directeur. “Zo”, merkt deze cynisch op, “wat een wonder om te zien dat jij ook nog leeft”. Onredelijkheid,Meer lezen over “De innerlijke vrede bewaren”

Een koffer vol emoties

Drie kinderen en een jongvolwassene uit de Woonterp, een Antwerps huisvestingsproject voor vluchtelingengezinnen, knutselden woensdag een gevoelskoffer in elkaar. Ze kregen hulp van stadspredikant Petra Schipper en van twee stagiairs. Een gevoelskoffer is een veilig plekje waarin je je gevoelens kunt bewaren. Kinderen in gezinnen die hun land zijn ontvlucht, hebben veel meegemaakt. De coronacrisisMeer lezen over “Een koffer vol emoties”